|
در حافظه تاریخی ملتها، برخی جنایتها هرگز به فراموشی سپرده نمیشوند؛ نه به سبب شمار قربانیان، بلکه به دلیل عمق قساوتی که وجدان بشریت را جریحهدار میکند. تاریخ گواه آن است که هرگاه جبهه باطل در برابر حقیقت، عدالت و مقاومت به بنبست رسیده، نخستین قربانیانش کودکان بودهاند؛ همان بیپناهان معصومی که هیچ سهمی از نزاع قدرت ندارند، اما همواره آماج کینه و خشونت قرار گرفتهاند. از همین در فرهنگ عاشورایی، کودککشی شاخصه و میراث ماندگار مکتب یزیدیان است.
جنایت هولناک 9 اسفند 1404، که در پی حملات وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونیستی به مدرسه شجره طیبه میناب رخ داد و منجر به شهادت 168 کودک دختر و پسر به همراه جمعی از معلمان شد، تنها یک فاجعه انسانی نبود؛ بلکه جلوهای آشکار از سقوط اخلاقی مدعیان تمدن و حقوق بشر بود. کلاس درسی که باید مأمن دانایی و امنیت باشد، در چشم برهمزدنی به قتلگاه کودکانی بدل شد که جز رؤیای آیندهای روشن، هیچ سلاحی در دست نداشتند.
در طول تاریخ ماهیت ستم تغییرناپذیر است. دیروز، در کربلا، تیر بر گلوی کودک ششماهه نشست و امروز، موشکها بر سقف مدرسهای فرود میآیند که صدای خنده و درس کودکان از آن به گوش میرسید. فاصله میان این دو رخداد، تنها فاصلهای زمانی است؛ منطق جنایت همین است که اندیشهی حیات کودکان را مانعی در مسیر اهداف خود میبیند!
کودککشی همواره با نام یزیدیان گره خورده است
آنچه این فاجعه را دردناکتر میسازد، سکوت معنادار نهادهایی است که سالها خود را پرچمدار دفاع از حقوق بشر معرفی کردهاند. حقوق بشر، اگر در برابر خون کودکان رنگ ببازد و عدالت، اگر در برابر چنین جنایتی به مصلحتهای سیاسی فروکاسته شود، دیگر نه حقوق بشر است و نه عدالت؛ بلکه ابزاری برای توجیه قدرت و تبعیض خواهد بود.
بیتردید خون پاک شهدای مدرسه شجره طیبه میناب، همچون خون همه کودکان مظلوم تاریخ، در حافظه ملتها ماندگار خواهد ماند. این خونها، سند رسوایی جنایتکارانی است که با پیشرفتهترین سلاحها، ابتداییترین اصول انسانیت را زیر پا گذاشتند و نشان دادند که کودککشی، همچنان رسم یزیدیان زمان است؛ رسمی که با تغییر پرچمها و ادعاها، ماهیت آن هرگز دگرگون نشده است.
امروز باید این حقیقت را بارها و بارها بازگو کرد که تاریخ، جنایت علیه کودکان را هرگز از حافظه خود پاک نخواهد کرد. نام شهدای مدرسه شجره طیبه میناب، نه فقط یادآور اندوه یک ملت، بلکه نماد مظلومیتی است که وجدان بیدار بشریت را به قضاوت فرا میخواند؛ قضاوتی که در آن، کودککشی همواره با نام یزیدیان گره خورده است.
|
